verhalen

Bevrijding

Bevrijding:
Wat betekent bevrijding eigenlijk voor mij?
Eigenlijk een vanzelfsprekendheid, voor iemand zoals ik, die na de tweede wereldoorlog is geboren.
Ik weet niet beter, als dat ik vrij over straat kan lopen, de boeken kan lezen die ik wil, dat ik mag en kan denken wat ik wil, dat ik mij heb kunnen richten op de door mij gewenste studie, mijn kinderen in vrijheid hun keuzes heb kunnen laten maken, ook al waren ze soms onlogisch voor mij, maar dat recht hadden ze gewoon.
Maar vooral ook veiligheid, in alle opzichten.
 
Het was natuurlijk niet alleen maar goed. In mijn jeugd heb ik nooit geweten, dat er een verschil was, tussen een katholieke voetbalclub en een gereformeerde. Ook toen waren er parallelle samenlevingen, al had dat veel minder voeten in de aarde, als nu.
Bij een begrafenis verklapte een jeugdvriend van mijn oom, dat ie altijd stiekem mee ging naar de katholieke voetbalclub en naar de kantine, omdat hij het daar gezelliger vond, als bij de gereformeerde voetbalclub. Pas toen kwam ik er achter, en toen was ik ruim 60 jaar, dat in de jaren vijftig en zestig, die afgebakende gebiedjes bestonden. Idioot eigenlijk: katholieke en gereformeerde voetbalclubs.
Toch ben ik blij, met alles wat ik toen als waarden en normen heb meegekregen. Soms denk ik ook, goh, dat truitje is wel heel laag uitgesneden en heel erg kort, en dat rokje ook, en dan steken er van die hele dikke benen onderuit. Zoiets staat toch eigenlijk alleen maar als je een ideaal figuur hebt. Maar ja, die vrijheid hè, de vrijheid om aan te trekken wat je wilt, om te zeggen wat je wilt, ook al is dat diep kwetsend voor een ander. Ook aan vrijheid zit een grens, want ik denk dat we daar ook een beetje in doorgeslagen zijn.
 
Een van de beste dingen, die ik geleerd heb, is, om rekening te houden met de ander, ook als dingen voor mij niet zo zijn. Ik kan respecteren, dat iemand op een andere manier denkt als ik, op een andere manier handelt, maar dat verwacht ik ook van die ander naar mij toe.
  

Verschillen tussen mensen mogen er zijn, moeten er zijn. Dat maakt onze samenleving levendig.