verhalen

duisternis

Het enige wat hij kon zien waren de zwarte schaduwen die op hem neerkeken. Ze leken hem in te sluiten, hem helemaal in zich op te nemen. Langzaam kregen de schaduwen de vorm van zijn geliefden. De geliefden die hij was kwijtgeraakt, door zo stom te zijn om dronken achter het stuur te gaan zitten. Met hun donkere kille ogen keken ze op hem neer. Hij kreeg het er benauwd van en probeerde zich van hen los te maken. Zoals gewoonlijk lukte het hem niet om zich los te schudden van hun gedaantes en met een schreeuw werd hij wakker.  

Met een zucht draaide hij zich nog een keer om en keek naar de lege kant van het bed. De plek waar zijn vriendin had moeten liggen. Al 3 jaar lang werd hij iedere nacht geplaagd door dezelfde nachtmerrie. Zijn psycholoog zei dat het erbij hoorde, bij het rouwproces. Hij geloofde er niet meer in. Hij wist dat hij er niet mee zou kunnen leven. Zijn vriendin en kindje voor altijd uit zijn leven, door zijn schuld.  

Hij had maar 1 biertje gedronken, dat kon geen kwaad dacht hij. Wist hij veel dat dat ene biertje niet samen kon met zijn medicijnen. De medicijnen die hij al een aantal maanden slikten voor zijn beginnende depressie. De rechter had hem vrijgesproken vanwege zijn problemen. Misschien was hij wel beter af in een instelling. Hij hoorde niet thuis in de gewone wereld. Niet met zijn problemen, niet zonder zijn gezin. Hij heeft de rechter gevraagd om hem op te sluiten. Hem weg te houden bij de rest van de wereld. Helaas werd zijn aanvraag niet geaccepteerd.  

Hij hoorde de bel in de verte rinkelen en met een zucht hees hij zichzelf uit bed. Onderweg naar de deur haalde hij een hand door zijn haar en wreef even over zijn gezicht. Hij wist dat hij er verschrikkelijk uitzag maar, het kon hem niet zo veel meer schelen. Hij opende de deur en keek recht in het gezicht van een politieman. Achter de man stond zijn politiewagen, met de sirenes aan. "Meneer Dickens? Uw zaak is heropend. Wij arresteren uw op verdenking van een dubbele moord." Hij keek de politieman aan en liet zich vrijwillig in de boeien slaan.  

Eindelijk kreeg hij wat hij verdienden.