verhalen

Het leven is als een gedachte (Hfdst.6-4)


Op Kolderveen gaat er geen “praotaovond” voorbij of men heeft het over boer Hermen Jans Wolf van de boerderij aan de westkant van de Tyssloot. Wat is er toch met hem aan de hand? Na de dood van zijn vrouw hertrouwde hij met Machteld Jans, de dochter van de molenaar van de “Bergmeule”, een wat in zichzelf gekeerd meisje.
Kinderen heeft Hermen niet, ook niet uit zijn eerste huwelijk en contact met buren houden Hermen en Machteld altijd af. Ze gaan wel naar de kerk en de mensen zien de dominee vaak bij hen op bezoek gaan. Zijn boerderij raakte geleidelijk in verval en als hij geld nodig dan verkocht hij een stuk land. Zo heeft hij onlangs ook zijn boerderij verkocht en wonen ze nu in een turfmakershuisje daar in de buurt.
Voor iedereen is het duidelijk geworden dat Hermen ziek is. Er wordt gezegd dat hij aan zwartgalligheid lijdt. Van een rondtrekkende chirurgijn heeft hij het advies gekregen om cacaodrank te drinken. In de zeventiende en achttiende eeuw is chocolade een medicijn, het wordt zelfs beschouwd als een “hersenvoedsel” dat tegen de kwaal zwartgalligheid helpt.
Aan de Kolderveense Dijk, tussen de boerderij van Marten Woltman en de smederij staan nog een paar turfmakershuisjes. Sinds een aantal jaren woont Marrechje Roelofs met haar kind in een van die huisjes, een man heeft Marrechje niet, als naaister verdient ze de kost.
Machteld  en Marrechje  zijn bevriend geraakt en staan allebei wat naast het Kolderveense gemeenschapsleven. Machteld door haar verlegenheid en zieke man en Marrechje omdat ze een kind heeft zonder getrouwd te zijn en dit kind heel vaak ziek is. En óók zoeken de vrouwen steun bij elkaar omdat de duivel nu eenmaal altijd in de buurt verkeert van mensen die kampen met tegenslag en ziekte.
Op een morgen gaat Machteld cacaopoeder halen in de gritterswinkel bij de herberg aan de Oostergrift. Marrechje ziet haar aankomen en vraagt of ze binnen wil komen omdat haar kind weer ziek is en zegt dat het kind betoverd is. Machteld gaat met haar mee naar binnen en achter haar doet Marrechje de deur op slot.
Zij dwingt Machteld om haar kind te onttoveren en mishandelt haar hierbij heel erg. De buren van Marrechje, die Machtelds geschreeuw horen, bonzen op het raam en trappen net zo lang tegen de deur totdat Marrechje de deur opendoet en de mishandelde Machteld laat gaan ... 

(Toveren en onttoveren: Dr. Willem de Blécourt 1990)