verhalen

Off line

Zomaar een column voor de wijkkrant: 

Mijn vader zou 90 jaar zijn geworden. Een melkman, die, dagelijks met zijn Volkswagenbus de klanten aan huis bediende. Onlosmakelijk verbonden met pen en een notitieboekje, alhoewel hij de bestellingen en het afrekenen gewoon uit zijn hoofd deed. Bij Max Geheugentrainer zou hij het ver schoppen. Helaas is hij al 25 jaar uit ons midden. Buiten het feit dat ik hem soms vreselijk mis, zou ik hem nog graag eens een kijkje laten nemen in ons digitale tijdperk.
Ook deze keer, als door een flinke lekkage geen internetverbinding meer in huis te vinden is. Na veel gemopper, waarom hebben we geen WIFI? merken we dat er ook water over het Ziggo kastje is gegaan. Er wordt meteen gebeld en de vriendelijke mevrouw belooft het nieuwe kastje direct op de post te doen. Dit betekent (minimaal) twee dagen géén internet. Ik wil de spelletjes al uit de kast halen. Word feut is leuk, maar live scrabble nog leuker. Helaas, niemand is in voor een familiespel. Iedereen verveelt zich. Geen internet betekent, geen series of voetbal terugkijken, geen muziek downloaden, geen huiswerk zoals Engelse woordjes toetsen via WRTS (dat is nu ineens reden om te mopperen), geen Facebook, geen email checken en, minder erg, geen bankzaken regelen.
Er is weinig creativiteit te bespeuren, behalve het zoeken naar mogelijkheden om via de buren toch op WIFI te kunnen. Helaas is er naast de code ook een dikke muur die het gebruik tegenhoudt. Lamgeslagen en vooral sacherijnig zit iedereen elkaar aan te kijken.
Ik kijk naar de foto van mijn vader en vraag zacht: ‘pap, wat vind jij er nou van?’ Hij is uitgestapt voordat de eerste computer verscheen. Er is enorm veel veranderd na zijn dood. De vaste telefoonaansluiting is overgegaan naar een mobiel. Waren we eerst onder de indruk van de mogelijkheid van het sms’en, inmiddels zijn we druk met Whats App, Facebook, twitter etc. En we zijn nog lang niet klaar met veranderingen. Ik kan het nauwelijks bijbenen.
Als het internetkastje na vier dagen (eindelijk!) binnenkomt, weten de meiden precies hoe het aangesloten moet worden. Dezelfde middag is alles en iedereen weer verbonden. Het is fijn, maar toch ook bijzonder dat we niet meer zonder kunnen!
Mijn vader zou dit nooit begrijpen. Jammer dat we zijn 90ste verjaardag niet samen kunnen vieren. Wedden dat we het gedeeld hadden op facebook? Maar helaas, papa blijft offline.