verhalen

Schrijfwedstrijd "mijn mooiste herinnering": Saucisse

Saucisse 

Het harde gele gras kraakt onder mijn voeten. Mijn slippers heb ik uitgedaan toen ik hier gisteravond aankwam en zal ik de komende weken niet meer dragen. In dit stukje paradijs loop je op je blote voeten, leerde ik van mijn moeder. Met het gras dat tussen je tenen kietelt. Dat gevoel blijft je leven bij je. 

Het is schrijnend warm voor deze tijd van het jaar en de zon snijdt in mijn nek. Tijd om me in te smeren had ik niet. Eerst naar de boulangerie en de boucherie. Er moet ontbeten worden! Het brood is nog warm als ik bij mijn plek aankom. Uit het pakje salami drupt al wat vocht. 

Libellen zoemen zacht over het beekje en ik maak mijn gezicht nat. Ik kijk over het water en zie het verdampen in de droge hete lucht. Voordat mijn huid rimpels krijgt zal deze beek opgedroogd zijn. 

In mijn babyblauwe deux chevauxtje ligt een matras, wat kleren en een oilily dekentje. Ik pak het op, trek de snijplank onder de bijrijdersstoel vandaan en installeer me in het gras. Als ik het glanzende witte papier openvouw zie ik de salami zwemmen in zijn zweet. Het warme stokbrood kleurt roze onder de worst en de zoete geur van knoflook komt me tegemoet.  

Hier kijk ik het hele jaar naar uit. In dat vochtige klamme kantoor droom ik weg en denk ik aan vroeger. De eerste keer dat ik het glazen potje yoghurt dicht liet en saucisse probeerde. Nooit wilde ik meer iets anders op mijn baguette. En nog steeds niet. 

Terwijl ik mijn eerste hap neem druipt Zuid Frankrijk in vette strepen over mijn nog witte knie. De fuchsia druppels landen op het kleed en terwijl ik hiernaar kijk springt er een krekel in mijn schoot. Ook hij geniet mee van de smaak van ‘La Douce’. Jij en ik, meneer krekel, wij weten hoe het leven smaakt.