verhalen

Veertien letters

Hij mocht hier helemaal niet zijn zonder haar, maar omdat ze twee jaar geleden in gemeenschap van goederen getrouwd waren, klapte hij toch haar laptop open. Mildred had er nog altijd geen wachtwoord op. Wat van haar was, was van hem.
Hij opende haar manuscript. De tekst was natuurlijk perfect, hij had ook niet anders verwacht. Ze was een ervaren schrijfster met meerdere bestsellers op haar naam.
En als ik nou eens mijn naam onder de titel op de voorpagina zet? dacht hij. Als het echt niet anders kan, mag een mens best af en toe valsspelen. Veertien letters typen en je bent auteur. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Morgen stuur ik het naar de uitgever.
Harry Wuppertal, typte hij. Voordat hij afdrukte, liet hij de cursor even knipperen, maar hij krabbelde niet terug. De printer onder het bureau zoemde opgewonden terwijl hij 150 pagina’s uitspuugde.
Nog een laatste maal liet hij zijn hand over het nog warme voorblad gaan, toen borg hij het manuscript op in de lade van zijn eigen bureau, omdat hij haar op de trap hoorde. De theekopjes op het blad rinkelden. Het huwelijk was een wankel evenwicht.
‘Wat doe je Harry? Probeer je het weer?’
Ze stond naast het bureau en gluurde naar het scherm met het verontrustend witte document.
‘Ik zit te schrijven, dat zie je toch? Als je steeds komt binnenvallen, kan ik onmogelijk werken.’
´Maar ik dacht dat het writer´s block - dat je had besloten om rust te nemen. Waar schrijf je over?’
Het waren altijd zijn ideeën waarmee ze succes had. Ze was niet alleen zijn vrouw, maar vooral zijn printer. Hij hoefde maar op de knop in haar hoofd te drukken en ’s avonds stond het verhaal op papier.
‘Je kunt het me toch wel vertellen?’ vroeg ze terwijl ze het kopje dampend op de mousepad zette, ‘Je weet toch dat het zonder mij niet lukt?’
‘Niet daar! Dat zeg ik al zo vaak! Zo stoot ik het met de muis nog om.’
Ze verplaatste het kopje en zeurde gelukkig nu eens niet over het toenemend aantal kringen op het antiekhouten bureau.
Ga nou weg, dacht hij. Niet jij, maar ik ben de schrijver van het manuscript, en echt niet alleen omdat mijn naam nu onder de titel staat.
Vandaag vertelde hij haar lekker niets. Vanaf nu stond ze er alleen voor.