verhalen

Weg!! - Deel 16

En hij zette het dan ook zo snel mogelijk van zich af.
En de jaren gingen voorbij. Tot het jaar dat hij zestien werd en in het vierde jaar van de tuinbouwrichting zat.
Toen ging het weer vreselijk fout.  

Peter werd wakker met een gruwelijke tandpijn. Niet zomaar een pijntje, maar een gevoel alsof iemand met een gloeiende pin in één van zijn tanden aan het boren was. De pijn weergalmde door zijn hele hoofd, en was onmogelijk te negeren.
Bij vader en moeder hoefde hij hier niet mee aan te komen. Die sliepen zoals gewoonlijk luidruchtig hun roes uit. Maar Peter was het gewend om zijn plan te trekken. Hij besloot meteen naar het ziekenhuis te gaan, want deze pijn was niet gewoon.
Via de spoedopname kwam hij bij een tandarts terecht. Na een eerste blik in zijn mond bekeek de man hem met een blik die een zekere weerzin uitdrukte.
Hoe lang is het geleden dat jij nog een tandarts hebt geconsulteerd, jongeman? Vroeg de tandarts streng.
Peter schudde wat beschaamd het hoofd, en mompelde iets over geldgebrek thuis.
Je gebit ziet er niet uit kerel. Er moet van alles gebeuren, maar wat nu die pijn veroorzaakt is een rotte kies. Die kies moet er dringend uit, want anders raak jij nooit van je pijn af.
Peter knikte. Het kon hem niets schelen als hij maar van die pijn af geraakte.
De tandarts gaf hem een inspuiting, verdween een vijftal minuutjes uit de spreekkamer, en kwam toen weer naast de stoel staan waarin Peter lag af te zien.
Het trekken van de kies was een werkje dat niet zonder slag of stoot ging. De verdoving deed zijn werk goed, maar de wortels zaten zo diep in Peter’s onderkaak, dat hij het gevoel had alsof de tandarts zijn hoofd van zijn lichaam aan het rukken was.
Na veel gezwoeg stak de arts de zieke kies triomfantelijk in de lucht. Hier is de boosdoener. Ik geef je nog een ontsmettende spoeling. Je krijgt ook een voorschrift mee voor een antibiotica kuur, met zo een rotte kies spelen we best op safe. Zo, even spoelen hier en dan mag je bij mijn assistente langsgaan die je een nieuwe afspraak kan geven,en waar je ook kan betalen.
De tandarts schudde hem de hand, en vertrok, richting volgende klant. Peter kreeg het even spaans benauwd. Hij had helemaal geen geld mee.